روزها پر و خالی می‌شوند 
مثل فنجان‌های چای در کافه های بعدازظهر 
اما هیچ اتفاق خاصی نمی‌افتد 
این که مثلا تو 
ناگهان در آن‌سوی میز نشسته باشی ....

دلتنـــــــــــــــــگی
عین آتش زیر خاکــــــستر است
گـــــــاهی فـــــــکر میکنی تمـــــــــام شده
امّـــــا یــک دفــــعه
همه ات را آتــــش مـــــــــــیزند . .

امشب

شکوفه های نیاز و خواهش

از شاخسار ِ نگاه

به جشن ِ ماه ِ نو می روند

امشب ، فرشته ها

دست های خالی و سرد ِ زمینی را

به جاده های شیری آسمان می کشانند

امشب

شب ِ آرزوها

!همه میهمان ِ مهربان ترین اند ، همه

!من

تو

ما

داستان ها دارم ،

از دیاران که سفر کردم و رفتم بی تو .

از دیاران که گذر کردم . رفتم بی تو ،

بی تو می رفتم ، می رفتم ، تنها ، تنها.

و صبوری مرا ،

کوه تحسین می کرد